قوز-قرنیه

قوز قرنیه

آنچه می خوانید...

قوز قرنیه یک اختلال بینایی است که زمانی رخ می دهد که قرنیه به طور معمول گرد است(قسمت جلویی چشم)، نازک و مخروطی شکل می شود. این شکل غیرعادی مانع از تمرکز صحیح نور ورودی به چشم روی شبکیه می شود و باعث انحراف دید می شود. به طور معمول قرنیه، گنبدی شکل و مانند یک توپ است. گاهی اوقات ساختار چشم آنقدر قوی نیست که بتواند شکل گرد خود را حفظ کند و مانند یک مخروط به سمت بیرون برآمده می شود. به این حالت قوز قرنیه می گویند.

علائم و نشانه های قوز قرنیه چیست؟

قرنیه‌های هر دو چشم معمولاً تحت تأثیر قرار می‌گیرند، اگرچه پیشرفت و شدت بیماری در هر چشم ممکن است متفاوت باشد (پیشرفت نامتقارن)، که به این معنی است که یک چشم ممکن است به‌طور قابل توجهی شرایطی بدتر از دیگری داشته باشد. علائم این عارضه، معمولاً در دوران نوجوانی یا جوانی پدیدار می شوند (یعنی اواخر نوجوانی تا اوایل دهه 20). افراد مسن معمولاً شرایط تشدید شونده ی عارضه قوز قرنیه ندارند. به دلیل ماهیت پیشرونده این اختلال، افراد مبتلا ممکن است مجبور به تعویض مکرر عینک شوند.

عملکرد اصلی قرنیه این است که به عنوان قوی ترین عدسی چشم عمل می کند و نور ورودی را روی عدسی داخلی می شکند، جایی که نور سپس به شبکیه (لایه غشایی از سلول های حساس به نور در پشت چشم) هدایت می شود. شبکیه نور را به سیگنال‌های عصبی خاصی تبدیل می‌کند، که سپس به مغز منتقل می‌شود تا تصاویر را تشکیل دهد. قرنیه باید شفاف باقی بماند تا بتواند نور ورودی را منتقل و متمرکز کند.

شکل مخروطی و غیر طبیعی که مشخصه قوز قرنیه است منجر به تغییراتی در توانایی قرنیه برای کمک به تمرکز نور به طور مناسب بر روی شبکیه می شود (یعنی ناهنجاری های انکساری). قوز قرنیه در ابتدا ممکن است باعث تاری خفیف دید، افزایش غیرطبیعی حساسیت به نور شدید و مشکل دید در شب (دید در شب ضعیف) شود.

علل ایجاد قوز قرنیه

علت قوز قرنیه ناشناخته است. محققان بسیاری از عوامل مختلف ژنتیکی و محیطی را که تصور می‌شود بر خطر ابتلا به قوز قرنیه تأثیر می‌گذارند، مطالعه کرده‌اند.

قوز-قرنیه-چیست

عوامل محیطی که ممکن است در ایجاد قوز قرنیه نقش داشته باشند عبارتند از مالش بیش از حد چشم و آلرژی. مالش زیاد و شدید چشم می تواند باعث آسیب به قرنیه شده و ممکن است منجر به نازک شدن آن شود. با این حال، مشخص نیست که آیا مالش چشم منجر به این مشکل می شود یا اینکه مالش چشم پاسخی به ناراحتی چشم در مراحل اولیه این بیماری است. اگر مالش چشم در ایجاد قوز قرنیه نقشی نداشته باشد، احتمالاً به بدتر شدن این وضعیت کمک می کند.

تقریباً یک سوم افراد مبتلا به قوز قرنیه یک اختلال آلرژیک دارند، اگرچه مشخص نیست که چگونه اختلالات آلرژیک با ایجاد قوز قرنیه مرتبط است. آلرژی ممکن است باعث مالش چشم شود که می تواند مشکلات چشمی را تشدید کند.

تغییرات ژنتیکی با ایجاد قوز قرنیه مرتبط است. بسیاری از این گونه ها فقط در جمعیت های کوچک یافت شده اند. در اکثر افراد مبتلا به قوز قرنیه، ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی برای ایجاد این بیماری مورد نیاز است. با این حال، به نظر می رسد برخی از افراد مبتلا به این بیماری عمدتاً یک دلیل محیطی دارند در حالی که به نظر می رسد برخی دیگر عمدتاً یک علت ژنتیکی دارند. افرادی که یکی از بستگانشان مبتلا به قوز قرنیه است، در مقایسه با افرادی که سابقه خانوادگی ندارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند.

عوامل خطر

این عوامل می توانند شانس ابتلا به قوز قرنیه را افزایش دهند:

داشتن سابقه خانوادگی قوز قرنیه

مالش بیش از حد چشم

داشتن شرایط خاصی مانند رتینیت پیگمنتوزا ورم رنگیزه‌ای شبکیه، سندرم داون، سندرم اهلرز دانلوس، تب یونجه و آسم

عوارض

در برخی شرایط، قرنیه ممکن است به سرعت متورم شود و باعث کاهش ناگهانی دید و زخم شدن قرنیه شود. این امر به دلیل شرایطی است که در آن پوشش داخلی قرنیه شما آسیب می بیند. تورم معمولاً به خودی خود فروکش می کند، اما ممکن است زخمی ایجاد شود که بینایی را تحت تأثیر قرار دهد.

قوز-قرنیه-عوارض

قوز قرنیه پیشرفته، همچنین ممکن است باعث زخم شدن قرنیه شود، به خصوص در جایی که مخروط برجسته‌تر است. قرنیه زخمی یا آسیب دیده باعث بدتر شدن مشکلات بینایی می شود و ممکن است نیاز به جراحی پیوند قرنیه وجود داشته باشد.

آیا افرادی که قوز قرنیه دارند می توانند جراحی عیوب انکساری را انجام دهند؟

افرادی که قوز قرنیه دارند نمی توانند از لنز استفاده کنند. بعد از جراحی های PRK و لیزیک و لازک نیز احتیاج به لنز پانسمان می باشد. به همین خاطر افرادی که قوز قرنیه دارند ممکن است نتوانند جراحی عیوب انکساری را انجام دهند. همچنین به این افراد توصیه می شود که از لنزهای تماسی نرم و سخت استفاده نکنند. معمولا با گذاشتن این لنزها افراد دچار سوزش چشم شدید و ریزش اشک فراوان می شوند.

قوز قرنیه چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک باید شکل قرنیه شما را بررسی کند. راه های مختلفی وجود دارد، اما رایج ترین تصویر برداری قرنیه “توپوگرافی قرنیه” نام دارد. در این روش از انحنای سطح قرنیه تصویر برداری می شود. فرزندانِ والدین مبتلا به قوز قرنیه باید از سن 10 سالگی به توپوگرافی قرنیه بپردازند.

نحوه درمان

ممکن است از عینک یا لنزهای طبی برای اصلاح نزدیک بینی و آستیگماتیسم خفیف ناشی از مراحل اولیه قوز قرنیه استفاده شود. همچنین عمل پیوند قرنیه یکی از راه های درمانی برای قوز قرنیه می باشد. توجه داشته باشید عمل هایی مانند لیزیک و لازک، ترنس PRK و فمتولیزیک برای افرادی که قوز قرنیه دارند توصیه نمی شود.

دکتر پرویز محمدی

جراح و متخصص چشم فوق تخصص قرنیه و خارج چشمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.